Właśnie rozpoczęły się 19 targi książki. Właściwie trwają już od wczoraj. W związku z tym chciałam napisać dziś o czytaniu i czytelnictwie. Najpierw może o słynnym stwierdzeniu, że Polacy średnio czytają jedną książkę rocznie. Szkoda tylko, ze wyliczane jest to na podstawie sprzedaży. Istnieją jeszcze biblioteki i zwyczajne pożyczanie sobie ciekawszych książek wśród znajomych. A nawet można czytać książki w księgarniach (sama w czasach swojej młodości przeczytałam jedną książkę w całości w Empiku, gdzie nawet były świetne fotele dla czytających gości :-) ) Jednakże gdyby nawet Polacy bardzo mało czytali, czy w istocie jest to tak straszny problem? :-?
Na czytanie książek patrzę subiektywnie. Lubię czytać, uwielbiam wgłębiać się w ciekawe historie i wiem że dla mnie czytanie jest jak jedzenie czekoladek, oglądanie filmów, czy długa kąpiel w gorącej wodzie… Jest równie przyjemne, co niepotrzebne. ;-)
I wstyd to przyznać, ale jest to też ogromna strata czasu. Czy nie zdarzyło się Wam zarwać nocy tylko dlatego, że akcja powieści była zbyt mocno wciągająca, aby iść spać?
Wielu ludzi mówi o czytaniu, że nigdy nie jest to strata czasu. Trochę jest w tym racji.
Czasem jednak bywa inaczej...
Jeśli mamy coś ważnego do zrobienia a pomijamy to ze względu na czytanie - to takie czytelnictwo już nie jest bynajmniej godne wychwalania, ani naśladowania. :cry:
Jeśli po jednej książce sięgamy maniakalnie po drugą (zarywając noce i swoje obowiązki) - to już bynajmniej nie jest nic dobrego. To coś, z czego powinno się leczyć, podobnie jak z uzależnienia od alkoholu, czy narkotyków!!!
A wtedy już tylko krok przed abibliofobią, albo innymi równie dziwnymi schorzeniami... :-(
Owszem książki rozwijają, sprawiają, że człowiek ma większą empatię, bardziej potrafi sobie wyobrazić różne sytuacje, umie oderwać się od codziennego „tu i teraz”.
Jednak gdy za mogą też za bardzo pochłonąć.
I cóż wtedy z tych wszystkich zalet, gdy człowiek zamiast żyć prawdziwie swój czas straci na czytanie? :-?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz